بیجار خشکی و زندگی با صورت پاک کنها
امشب بعد از مدتها دریچه های آسمان بروی زمین خطاکار باز شد و باران بارید ... بوی نمناکی خاک دیگر بلند شده است ... بویی که برنج کاران عاشق آنند ... پس با خیال راحت برنج بکارید که خدا با شماست !!! شک نکنید ...
شاید تا بحال چگونگی برنج کاری رو ندیده باشید ... کاری بسیار پر زحمت و زجر آور ... جالبه بدونید مردها در شالیزار کار نمی کنند و این وظیفه زن هاست که پاچه شلوار رو بدن بالا و برن داخل گل پر از زالو و خم بشن و دونه دونه نشاها رو بکارن ... دردناکه ...
شنیده های کاملاً واقعی یکم : یه بنده خدایی سر زمین فارغ می شه ، بند ناف رو با سنگ می بره و به کار ادامه می ده !!!
اما شاید بدترین بلایی که می تونه بر سر یه شالیکار بیاد که از شش قلو زاییدن سر زمین هم به مراتب وحشتناک تره " سوختن شالی " هست ... حتی اتفاق افتاده نشاها توی خزانه هم سوختن ...
توضیح یکم : " سوختن " به خشک شدن نشاهای برنج یا ساقه برنج دراثر گرما و بی آبی گفته می شه .
توضیح دوم : "خزانه " جایی هست شبیه یه گلخونه ( از همونایی که با پلاستیک می سازند ) نشاها در خزانه نگهداری می شن تا زمانیکه برای کاشته شدن در زمین آماده بشن .
شنیده های کاملاً واقعی دوم: یکی از آشناها تعریف می کرد در روستاشون یه بنده خدایی ( ظاهراً یه خانوم سرپرست خانواده ) خزانه اش می سوزه ، چنان آه و فغان و گریه و زاری براه می ندازه که اگه بچه اش هم می مرد چنین گریه زاری نمی کرد ... البته اهالی کمکش می کنند و به اندازه وسع کمک می کنند تا خزانه اش رو دوباره پر کنه .
توضیح سوم : " سوختن خزانه " یعنی گرسنگی خانواده صاحبِ اون خزانه به مدت دست کم یکسال!!!
با این توضیحات باید عرض کنم که مدتیست در ولایت چای خیزِ برنج پرور ما آسمان نمی بارد و همین باعث شده ملت ( بطور اخص شالیکاران ) چشم به آسمان بدوزند تا مبادا " بیجار خشکی " بشه و مجبور به دست گرفتن کاسه های گدایی بشن ... همونطور که می دونید شالی و شالیکاری یکی از منابع ارتزاق جمع کثیری از هم ولایتی های ماست و از قضای روزگار ، شالی و شالیکاری وابستگی شدیدی به آب داره ... لازم بذکر هست مسؤولین هم از خیلی وقت پیش زحمت می کشند و با هشدار و بخشنامه و این حرفها در حال آماده سازی ملت هستند ، البته الان به صرافت افتادن که نمی شه کاری کرد و حتی به شالیکاران محترم ( و محترمه ) توصیه می کنند " برنج نکارید " ... این توصیه بنظر اینجانب مسخره ترین توصیه ای هست که تا بحال شنیدم و حتی این قابلیت رو داره تا به عنوان جوک سال انتخاب بشه ... شالیکاری که خرج و مخارجش فقط و فقط از طریق کاشتِ با مشقت برنج و فروش ارزون اون به واسطه ها تامین می شه برنج نکاره چی بکاره ؟؟؟ موز و آناناس خوبه ؟؟؟ مسؤولین ما بجای اینکه حل کننده های خوبی برای مسائل باشند بیشتر پاک کن های خوبی برای صورت مسائل هستند ...
در پست آتی یکم بیشتر موضوع رو کش می دم ... ممنون که دنبال می کنید ...
امشب بعد از مدتها دریچه های آسمان بروی زمین خطاکار باز شد و باران بارید ... بوی نمناکی خاک دیگر بلند شده است ... بویی که برنج کاران عاشق آنند ... پس با خیال راحت برنج بکارید که خدا با شماست !!! شک نکنید ...
شاید تا بحال چگونگی برنج کاری رو ندیده باشید ... کاری بسیار پر زحمت و زجر آور ... جالبه بدونید مردها در شالیزار کار نمی کنند و این وظیفه زن هاست که پاچه شلوار رو بدن بالا و برن داخل گل پر از زالو و خم بشن و دونه دونه نشاها رو بکارن ... دردناکه ...
شنیده های کاملاً واقعی یکم : یه بنده خدایی سر زمین فارغ می شه ، بند ناف رو با سنگ می بره و به کار ادامه می ده !!!
اما شاید بدترین بلایی که می تونه بر سر یه شالیکار بیاد که از شش قلو زاییدن سر زمین هم به مراتب وحشتناک تره " سوختن شالی " هست ... حتی اتفاق افتاده نشاها توی خزانه هم سوختن ...
توضیح یکم : " سوختن " به خشک شدن نشاهای برنج یا ساقه برنج دراثر گرما و بی آبی گفته می شه .
توضیح دوم : "خزانه " جایی هست شبیه یه گلخونه ( از همونایی که با پلاستیک می سازند ) نشاها در خزانه نگهداری می شن تا زمانیکه برای کاشته شدن در زمین آماده بشن .
شنیده های کاملاً واقعی دوم: یکی از آشناها تعریف می کرد در روستاشون یه بنده خدایی ( ظاهراً یه خانوم سرپرست خانواده ) خزانه اش می سوزه ، چنان آه و فغان و گریه و زاری براه می ندازه که اگه بچه اش هم می مرد چنین گریه زاری نمی کرد ... البته اهالی کمکش می کنند و به اندازه وسع کمک می کنند تا خزانه اش رو دوباره پر کنه .
توضیح سوم : " سوختن خزانه " یعنی گرسنگی خانواده صاحبِ اون خزانه به مدت دست کم یکسال!!!
با این توضیحات باید عرض کنم که مدتیست در ولایت چای خیزِ برنج پرور ما آسمان نمی بارد و همین باعث شده ملت ( بطور اخص شالیکاران ) چشم به آسمان بدوزند تا مبادا " بیجار خشکی " بشه و مجبور به دست گرفتن کاسه های گدایی بشن ... همونطور که می دونید شالی و شالیکاری یکی از منابع ارتزاق جمع کثیری از هم ولایتی های ماست و از قضای روزگار ، شالی و شالیکاری وابستگی شدیدی به آب داره ... لازم بذکر هست مسؤولین هم از خیلی وقت پیش زحمت می کشند و با هشدار و بخشنامه و این حرفها در حال آماده سازی ملت هستند ، البته الان به صرافت افتادن که نمی شه کاری کرد و حتی به شالیکاران محترم ( و محترمه ) توصیه می کنند " برنج نکارید " ... این توصیه بنظر اینجانب مسخره ترین توصیه ای هست که تا بحال شنیدم و حتی این قابلیت رو داره تا به عنوان جوک سال انتخاب بشه ... شالیکاری که خرج و مخارجش فقط و فقط از طریق کاشتِ با مشقت برنج و فروش ارزون اون به واسطه ها تامین می شه برنج نکاره چی بکاره ؟؟؟ موز و آناناس خوبه ؟؟؟ مسؤولین ما بجای اینکه حل کننده های خوبی برای مسائل باشند بیشتر پاک کن های خوبی برای صورت مسائل هستند ...
در پست آتی یکم بیشتر موضوع رو کش می دم ... ممنون که دنبال می کنید ...
1 comment:
ye ostade rohani daram ...
ke mige :" ma khodeshun baes mishim ke asemun vasashun nabare ..."
shayadam mardome inja (!!!) khodeshun baes mishan ke , asemun suratesho ba khak bepushune o khak vasamun bebare !
Post a Comment