عرض تشکر خدمت دو دوست
سال هشتاد و چهار بود که روزنامه ایران ، وبلاگ" احساسات بای شده " ( یکی از سه وبلاگ بنده ) را در یکی از شماره هایش معرفی کرد و یکی از مطالب (نسبتاً )طولانی اش را که "معلق روی ریل گارد اتوبان زندگی " ( یا بهتر بگوییم گارد ریل ) نام داشت ،چاپ نمود. این اولین باری بود که یکی از دست نوشته های من در این وسعت تبلیغ می شد که در جای خودش بسیار شیرین بود و باعث تشویق ... حالا هم اتفاقی افتاده که بنده لازم بود یک عرض تشکر درست و درمان از دو دوست داشته باشم ...
یکی از وبلاگ نویسان عزیز که مقیم خارجه هستند ، به بنده لطف نموده اند و این وبلاگ را در وبلاگ خودشان تبلیغ کرده اند و کلاً یک پست را به آن اختصاص داده اند اگر سمت راست وبلاگ ایشان را ببینید با لیست بلندبالایی از وبلاگها روبرو می شوید که صاحبان همگی آنها از خوانندگان پروپا قرص مطالبشان هستند و بطور مستمر برایشان کامنت می گذارند. باعث خوشحالی است که در این دنیای سایبر و در میان اینهمه دوست و دشمن مجازی و حقیقی ، بنده این افتخار را داشته ام که شخصی از آنطرف دنیا و صاحب یکی از وبلاگهای وزین این دنیا ، بنده را تشویق نمایند و کمک کنند به افزایش مخاطبانم. صدها بار تشکر می کنم از ایشان .
تا یادم نرفته باید از جناب ناصر غیاثی بزرگ ( و معروف ) هم تشکر کنم که اولاً پاسخ کامنتهای گاه و بیگاه بنده را با صبوری می دهند و دیگر اینکه یکی از پستهای این وبلاگ را در بخش مکث وبلاگ خود قرار داده اند . از ایشان هم ممنونم.
سال هشتاد و چهار بود که روزنامه ایران ، وبلاگ" احساسات بای شده " ( یکی از سه وبلاگ بنده ) را در یکی از شماره هایش معرفی کرد و یکی از مطالب (نسبتاً )طولانی اش را که "معلق روی ریل گارد اتوبان زندگی " ( یا بهتر بگوییم گارد ریل ) نام داشت ،چاپ نمود. این اولین باری بود که یکی از دست نوشته های من در این وسعت تبلیغ می شد که در جای خودش بسیار شیرین بود و باعث تشویق ... حالا هم اتفاقی افتاده که بنده لازم بود یک عرض تشکر درست و درمان از دو دوست داشته باشم ...
یکی از وبلاگ نویسان عزیز که مقیم خارجه هستند ، به بنده لطف نموده اند و این وبلاگ را در وبلاگ خودشان تبلیغ کرده اند و کلاً یک پست را به آن اختصاص داده اند اگر سمت راست وبلاگ ایشان را ببینید با لیست بلندبالایی از وبلاگها روبرو می شوید که صاحبان همگی آنها از خوانندگان پروپا قرص مطالبشان هستند و بطور مستمر برایشان کامنت می گذارند. باعث خوشحالی است که در این دنیای سایبر و در میان اینهمه دوست و دشمن مجازی و حقیقی ، بنده این افتخار را داشته ام که شخصی از آنطرف دنیا و صاحب یکی از وبلاگهای وزین این دنیا ، بنده را تشویق نمایند و کمک کنند به افزایش مخاطبانم. صدها بار تشکر می کنم از ایشان .
تا یادم نرفته باید از جناب ناصر غیاثی بزرگ ( و معروف ) هم تشکر کنم که اولاً پاسخ کامنتهای گاه و بیگاه بنده را با صبوری می دهند و دیگر اینکه یکی از پستهای این وبلاگ را در بخش مکث وبلاگ خود قرار داده اند . از ایشان هم ممنونم.
1 comment:
آرش عزیز اصلا لازم به تشکر نیست ,من همیشه به بلاگهای مورد علاقه ام یا بلاگهایی که بنوعی نوشته هاشون رودوست میدارم لینک میدم . بنظر من خیلی غم انگیزه که ما بلاگ خوانهای این دنیای بلاگستان بلاگهایی که توش پر غم و غصه و فغانه رو اینچنین پر میکنیم با کامنتهای آنچنانی و بعد بلاگهایی مثل بلاگ تو که پر محتوی هستند و مطالبشون واقعا هم خواندنی و هم آموزنده ست اینگونه کم خواننده هستند . البته از طرفی فکر میکنم که خوانندگان بلاگت چندان علاقه زیادی هم به گذاشتن کامنت ندارند ! در هر صورت من اینکار رو با کمال میل انجام دادم و از آشنایی با تو دوست خوب هم بسیار خوشحالم . با بهترین آرزوها . سبز باشی .
Post a Comment