Tuesday, February 21, 2006

ماجراي انساني كه گوشش مخملي شد (اپيزود دوم)
اپيزود اول
گفتم كه اين بنده خداي ماجراي ما خيلي خيلي شوخ و شنگ بود ، شر بود ، با تمام پسرهاي عالم كه نه ، ولي تقريباً با تمام پسرهاي دانشگاه طرح دوستي هاي آنچناني ريخته بود و خلاصه محشري بپا كرده بود ، يه روز از ماكسيماي اين يكي پياده مي شد و يه روز از پرشياي اون يكي ، صبح با يكي دوست مي شد و فردا غروب بايكي ،البته اينرو هم بگم كه هنوز به اون گرگهايي كه من يه بار ازشون گفته بودم كاملاً تبديل نشده بود ، ولي معلوم بود كه از سر كار گذاشتن ملت لذت مي بره ، اون عاشق اين بود كه پسرا بيشتر واسش غش كنن ، از بدبختي پسرا لذت مي برد ، هر چند بنظر مي رسيد كه بدبختي پسرا بيشتر از خود او نيست ، آخرش هم معلوم نشد كه اون داره از اون انتقامها مي گيره يا اينكه اصولاً چنتا تخته اش كمه.....

2 comments:

Anonymous said...

koshteye ien rohie dastan nevisitam.
arash jan dar morde on them ghamgino ke goftam ba neveshte hayee ke too eftekhar dadi hamahange yani mikham rohiaro avazesh konam
ienam begam ke ta vaghti onja chizi sabt mishe bedon az samime ghalbe pass havaye tileharo daram
mer30

Anonymous said...

khodafez !